henro

In maart 2024 vertrokken de Nederlandse fine art fotograaf Bastiaan Woudt en zijn broer naar het Japanse eiland Shikoku. Hun bestemming: de Henro, een van de oudste en meest eerbiedwaardige pelgrimsroutes ter wereld. De Henro volgt een cirkelvormig pad over Shikoku en verbindt 88 boeddhistische tempels over meer dan 1.200 kilometer bergen, bossen en kustwegen. De oorsprong gaat terug tot de 9e eeuw, tot de boeddhistische priester Kūkai, bekend als Kōbō Daishi, die het eiland doorkruiste op zoek naar verlichting. De vier prefecturen van Shikoku markeren elk een afzonderlijke spirituele fase: Tokushima (ontwaken), Kochi (ascetische training), Ehime (verlichting) en Kagawa (nirvana). Al eeuwenlang volgen pelgrims in witte gewaden ditzelfde traject, op zoek naar genezing, devotie of iets dat ze nog niet kunnen benoemen. Woudt en zijn broer liepen niet. Ze fietsten. Niet om sneller vooruit te komen, maar om zich op een andere manier te verhouden tot het landschap, tot afstand, tot tijd. Er was geen vast plan, geen intentie om te documenteren. Wat ze zochten was ruimte: tijd om te luisteren, te observeren, simpelweg aanwezig te zijn in een landschap dat niets van je vraagt behalve aandacht. Wat Woudt mee terug nam was geen reisverslag of verslag van bezochte tempels. Wat terugkwam waren fragmenten. Beelden die zich verzetten tegen uitleg, foto's die de kwaliteit dragen van herinnering in plaats van feit, van droom in plaats van documentatie. Het zijn geen beelden van een plek. Het zijn sporen van een ervaring die niet volledig te vangen is. Project HENRO is opgebouwd uit die sporen.